หน้าหลัก ชีวประวัติ หนังสือและเทป ฐานิโยธรรม วัดป่าสาลวัน บูรพาจารย์เจดีย์ ลิงค์เวบศาสนา เกี่ยวกับเวบไซต์นี้
พระผงสุพรรณพิมพ์หน้าหนุ่ม
พระผงสุพรรณพิมพ์หน้าหนุ่ม เป็นพระพิมพ์เนื้อดินเผา ผสมว่านร้อยแปด ผงเกสรดอกไม้ วัตถุมงคลอื่น ๆ เดิมเรียกว่าพระเกสรสุพรรณ เป็นพระเนื้อดินเผาที่มีเนื้อละเอียดมาก ซึ่งตามตำนานการสร้างพระผงสุพรรณส่วนที่กล่าวถึงวัตถุมงคลที่ใช้สร้างพระผงสุพรรณ ประกอบด้วยว่านทั้งหลายอันมีอิทธิฤทธิ์เป็นกฤษณา 1,000 อย่าง เกสรดอกไม้อันวิเศษ เช่น เกสรดอกบัวเป็นต้น 1,000 อย่าง แร่ต่าง ๆ รวมทั้งดินที่เขาไกรลาสด้วย นำมาผสมด้วยฤทธิวิทยา โดยมีพระมหาเถรปิยะทัสสีสารีบุตรเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ดำเนินการสร้างพระ
พระผงสุพรรณพิมพ์หน้าหนุ่ม เป็นพระศิลปะอู่ทองยุคปลาย สร้างในสมัยพระเจ้าสามพระยา ประมาณปี พ.ศ. 1987 อายุการสร้างประมาณ 557 ปี ได้รับอิทธิพลของศิลปะสุโขทัยผสม หรือเรียกว่าศิลปะอู่ทองประยุกต์ หรือในวงการพระนิยมเรียกว่าพระสมัยอู่ทองหน้าหนุ่ม ขุดพบที่พระปรางค์องค์ใหญ่วัดพระศรีมหาธาตุ ตำบลริ้วใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี พระผงสุพรรณหน้าหนุ่มอาจแยกได้ 3 พิมพ์ใหญ่ ๆ คือ
1. แม่พิมพ์แรก มีลักษณะค่อนข้างเขื่อง รูปทรงเค้าหน้าคล้ายพระผงสุพรรณหน้าแก่แต่อูมอิ่มกว่า มีกำไลคอหนึ่งปล้อง มีความเหี่ยวย่นน้อยกว่ามาก และโหนกแก้มดูอูมอิ่มเหมือนคนหนุ่ม มีความเครียดน้อย การตัดกรอบกว้างไม่สูงชะลูดมากนัก มักตัดเจียนปลายเป็นห้าเหลี่ยม พระเศียรโตแก้มขวามีโหนกแก้มนิด ๆ ลำพระองค์ค่อนข้างใหญ่ พระพาหา (แขน) เส้นใหญ่ติดชัดเจน พระหัตถ์ (มือ) สั้นเหมือนพระผงสุพรรณพิมพ์หน้าแก่ พระเพลาเส้นหนา มีอาสนะชั้นเดียว
2. แบบพิมพ์ที่สองและสาม มีขนาดเล็กกว่าพิมพ์แรก องค์พระสูงชะลูด ไหล่แคบมนลู่ พระเศียรทรงกลมมน บางองค์รูปไข่ ค่อนข้างเล็ก ไรพระศกบางคางเสี้ยมแหลม พระเกตุเล็กเรียวแหลม ตั้งอยู่บนกระหย่อมเมาฬีทรงกว้าง พระกรรณ (หู) ส่วนมากติดชัดทั้งสองข้าง ลำพระองค์ผอมชะลูด ไหล่แคบ ลำพระพาหาเส้นใหญ่ติดชัดลึก การตัดกรอบตัดชิดองค์พระ ส่วนบนเหนือพระเศียรมักมีเนื้อเกินล้นแม่พิมพ์ม้วนเข้ามาปรกพระเศียร คล้ายพระบูชาพิมพ์หน้าปรก ปลายด้านบนมักเจียนโค้งนิด ๆ หรือตัดตรง ลบมุมเล็กน้อย มุมช่วงล่างส่วนใหญ่ มักตัดเจียนตามรูปพระอาสนะ (ฐานพระ)
พระผงสุพรรณหน้าหนุ่ม ถ้ามองทั่ว ๆ ไปแล้วจะพบว่าเป็นพระที่กดจากแม่พิมพ์ที่ลึกกว่าทุกพิมพ์ แสดงส่วนสัดและสุนทรีชัดเจนมาก ฉะนั้นเมื่อเวลาถอดพระออกจากแม่พิมพ์จะพบว่าองค์พระจะติดลึกชัดเจนมาก การตัดกรอบชิดองค์พระมาก มองดูสูงชะลูด เส้นที่ประกอบเป็นองค์พระหนาทุกส่วน เช่น ลำแขน และพระเพลามีเส้นหนา
กลับหน้าหลัก